Ja het is weer zover!! Een Blogje!!

 

In de vorige blog schreef ik over de prachtige jurk die ik gewonnen had, en natuurlijk is er nieuws op dat gebied!

Vanaf het moment dat we verloofd waren, ben ik op zoek gegaan naar de perfecte trouwjurk, en ik vond er een paar, maar geen van die jurken was kanshebber om zich om mijn lijf te wikkelen. Of door budget, of doordat ie het nét niet was. En dus bleef ik bij mijn droom om mijn eigen trouwjurk te maken. Ik zocht vele afbeeldingen van jurken die ik mooi vond en begon met ontwerpen. Het eerste ontwerp was een witte jurk met rood kant, het tweede ontwerp had een rood bovenstuk met wit kant, en een witte rok, maar ik raakte in de knoop met de overgang van het rode bovenstuk naar de witte rok, ik kreeg het maar niet goed, en dus gooide ik mijn plannen weer om. Een geheel rode jurk, met wit kant over het hele bovenstuk. Ik kocht het satijn en het prachtige dikke opengewerkte kant en na wat proefjes, had ik al snel een basis. Het witte kant overheerste zoveel, dat ik opnieuw mijn ontwerp aanpaste. EN TOEN... Won ik een kant en klare trouwjurk!

 

Project trouwjurk kon aan de kant. En hoewel het natuurlijk met dubbele gevoelens was, gaf ik het met liefde uit handen, het scheelde mij een hoop kopzorgen!

10 februari was dan eindelijk de dag dat ik mijn mooie jurk kon bekijken en passen!

Maar toen ik daar kwam, hing er een andere jurk op de pop. Niet de jurk die ik op het plaatje had gezien en ik kon wel janken toen ik hem zag. "Nou dat is hem dan he" zeiden ze, waarop ik meteen antwoordde met "Nee dat is hem niet", ook de designer had gezien dat het niet dezelfde jurk was, en zij reageerde ongeveer hetzelfde als ik. Het is NIET dezelfde jurk. Oke, hij was van mijn lievelings designer (Maggie Sottero), maar gewoon een andere jurk die er een beetje op leek. Toen de shock verminderd was, trok ik hem aan en eigenlijk paste hij als gegoten, en zo erg was hij ook weer niet, het was een mooie kwaliteit en we konden er natuurlijk nog van alles op aanpassen. Uiteindelijk ben ik toch redelijk tevreden weggegaan. Het was niet wat ik voor ogen had met de jurk, maar het was een andere jurk, dus een ander design.

 

De volgende dag gingen Maurits en ik de stad in voor mijn nieuwe telefoon en daarna hebben we Maurits nog in pak gehesen, hemel wat zag hij er goed uit! WAUW!! We gingen even wat eten en koffie drinken en bij het uittesten van mijn nieuwe telefoon, las ik mijn email en daarin stond dat ik mijn trouwjurk kon inwisselen voor een andere jurk. Zoals mijn designer vertelde, deze jurk was heel geschikt om op mijn droomjurk te laten lijken, en na de foto's gezien te hebben, was ik om, meteen mailde ik terug dat het goed was, ruil de jurk maar om!

Toen de koffie op was, liepen we een steegje in, en kwamen we een juwelier binen. Omdat we al een paar juweliers voorbij waren gelopen nadat we in de etalage hadden gekeken, keken we ook nu weer in de etalage en dacht ik dat we weer door zouden lopen. Maurits zegt, we kunnen wel even binnen kijken...

Het eerste plateau was goud, dat mocht ze direct weer wegleggen, want daar houden we allebei niet van. Het tweede was witgoud, leg ook maar weg, want ieder getal met 4 cijfers, is boven ons budget. Het derde plateau was zilver. En dat is meer ons ding, qua kleur én budget en ze had het plateau nog niet eens neergezet, of we doken allebei naar voren en wezen precies dezelfde ring aan! Dat was voorbestemd!

Vandaag gaan we de ringen passen, nog niet meenemen, want we laten ze meteen ingraveren. SPANNEND!!!

 

Inmiddels heb ik ook de nieuwe trouwjurk gepast, vorige week donderdag. Het was maat 40, maar dat maakte niet uit, want vanaf het moment dat ik de jurk in-real-life op de paspop had gezien, was ik al verkocht. Toen ik hem aan had, en de designer hem aan de achterkant strak hield om hem te laten passen, voelde ik mij een echte bruid, ik straalde van alle kanten en ineens viel alles weg, ik kon wel huilen van geluk, al was het niet dat ik me daar veel te gelukkig voor voelde. Al onze plannen verdwenen als sneeuw voor de zon, een blanco pagina met deze jurk. En ik zei al blij 'Neem alleen maar in, ik vind hem zo al prachtig!!'

Een heel simpele jurk, vrij strak, strapless, met een prachtige sleep. Eigenlijk het tegenovergestelde van mijn droomjurk, die juist heerlijk prinsesserig is, met overdaad aan strass en echt zo prachtig. Deze was sober, rustig. En eigenlijk zijn beide jurken een weerspiegeling van mij. Ik heb een veelzijdig karakter, ik ben Tweelingen, wat verwacht je anders, ik ben als zon en maan in één persoon, en zou nooit kunnen kiezen tussen beiden. We hebben een nieuwe jurk, en ook voor deze jurk hebben we tóch een pimp-missie (je dacht toch niet écht dat ik in een strakke moderne jurk zou trouwen he hihi)

Nouja, modern en redelijk strak zal hij toch wel blijven, maar we combineren de jurk met meerdere stijlen, het wordt de perfecte combinatie van die tegenpolen, een perfecte balans tussen uitersten!

 

Ondertussen ben ik evengoed verder gegaan met mijn eigen jurk. Ik heb besloten om een aparte avondjurk te maken. Omdat ik toch nog steeds droomde over het maken van mijn eigen trouwjurk. Omdat ik er al zoveel tijd en moeite in gestoken had. Omdat mijn trouwjurk een sleep heeft die ik niet de hele avond bij me wil moeten houden ;)

Een paar dagen terug heb ik eindelijk de rits erin kunnen zetten en mezelf erin hijsen. Hoewel mijn jurkje nog niet af is, kwam het heel duidelijk over hoe die mij stond en een glimp van hoe hij uiteindelijk zou worden. Ohh wat ben ik blij met mijn jurkje! Er zijn een paar dingen die ik wel weer wil veranderen, maar dat komt goed, ik kan het rode jurkje aan, het kant is afwerking ;)

 

Verder nog ander nieuws..

Er was bijna een donkere wolk boven dit jaar komen hangen. Er is een tumor gevonden bij Maurits' zn vader. Toen ze die weggehaald hebben, is uit scans GODZIJDANK gebleken dat er geen uitzaaiingen zijn en dat ze verder gaan op de afwachtende methode. Het is een grote opluchting, want het was een van de meest agressieve kankersoorten die er zijn, eentje die zich in razend tempo uitzaait als je niet nét op tijd bent, en ook nog eentje die niet snel te ontdekken is omdat er over het algemeen weinig klachten zijn. Een echte gemene. Geen uitzaaiingen, geen chemo, geen bestraling, godzijdank!!

 

 

Op mijn werk gaat er een hoop veranderen. De schoonmaak van de kamers gaat uitbesteed worden aan een extern bedrijf. Dat betekent niet dat ik mijn baan kwijt ben, maar wel dat de inhoud van mijn baan volledig gaat veranderen. Ik ga voortaan samen met de rest van het personeel op de front-line werken, het horeca gedeelte van het hotel. Ontbijtjes, lunches, diners, feesten, bar, keuken, van alles op de frontline, maar geen kamers meer.

Ik weet nog niet helemaal zeker hoe ik erover denk. Ik moet het een kans geven, dat weet ik wel, maar ik vond het fijn op de kamers/in de hotelhuishouding. Ik zal niet tot in details gaan wat dit betreft, ik kan alleen zeggen dat ik nog steeds last van mijn lijf heb, ik wil voorzichtig zijn, maar als ik straks alleen nog maar in de horeca werk, grote kans dat ik dan weer last ga krijgen en dan kan ik daar niet blijven werken, omdat het straks het enige werk is dat overblijft.

Nouja, zoals gezegd, ik moet het een kans geven. Als het niet gaat, dan gaat het niet, dan is het heel erg jammer, maar dan moet ik WEER een andere baan zoeken. En dat wil ik ECHT NIET, want ik vind het zo leuk om daar te werken, ik ben er op mijn plek, kan het met eigenlijk iedereen goed hebben. Ik geef het de kans zolang mijn huidige contract nog loopt. Dat is nog tot eind mei. Dan heb ik maart/april/mei gehad, en dat zijn de drukste tijden, opening van het 2e nieuwe gebouw, en het eerste jaar dat alle 3 gebouwen in gebruik genomen gaan worden. Misschien is het zo erg niet.